Over ons

Missie
Ons streven is om kinderen/jongeren met Diabetes Mellitus zoveel als mogelijk en met zo min mogelijk ‘zorgen’ van hun jonge jaren te laten genieten. Meer nog om de Diabetes Mellitus géén reden te laten zijn dit moeilijk(er) of onmogelijk te maken. Diabetes Mellitus is al complex genoeg, dit zeker voor kinderen/jongeren en hun ouder(s). Natuurlijk zijn er legio voorbeelden denkbaar waarin de stichting een rol kan spelen in het ‘ontzorgen’ van het kind of de jongere. Daarvoor willen wij graag een rol van betekenis spelen!

Dex de Dialeeuw – Mascotte

Hallo! Ik ben Dex de Dialeeuw, mascotte van Stichting Rob M. Visser Nijmegen. Mijn naam is afgeleid van Dextro. Die heb ik altijd bij me voor het geval ik een hypo krijg! Mijn naam heeft daarnaast nog een speciale betekenis. Bij de oude Romeinen betekende ‘dex’ ook ‘rechtshandig’. Wanneer je iemand je rechter hand gaf, was dat een teken van vriendschap. Stak je je rechter hand naar iemand uit, dan deed je dat om iemand een handje te helpen. Ik help je dus graag een handje!

Ruud Buis – Voorzitter

Mijn naam is Ruud Buis. Ik heb vier kinderen en ben getrouwd met Cora. In het dagelijks leven ben ik afdelingshoofd van de afdeling technische projecten van het Waterschap Rivierenland.

Door Rob ben ik in aanraking gekomen met diabetes. Een ziekte die me tot dat moment weinig tot niets zei. Toen zijn dochter dat ook bleek te hebben, kwam diabetes nóg dichterbij. Daar ligt meteen een andere link, namelijk met één van mijn dochters. Zij zit vanwege een andere beperking in een rolstoel. Maar beide dames hebben, mede door de steun van hun omgeving, niet omgekeken, zijn niet blijven hangen in wat ze niet meer zouden kunnen. Integendeel, zij zijn gaan zoeken in wat ze wel kunnen en dat is heel veel gebleken. Het grootste voorbeeld daarvan is Rob Visser zelf.

Juist dat is wat de Stichting Rob M. Visser Nijmegen wil betekenen. Het voor kinderen en jongeren mogelijk maken om op een ontspannen manier met lotgenoten in gesprek te komen, ervaringen te delen en van elkaar te leren. Leren hoe praktisch als kind om te gaan met diabetes, maar ook leren vooruit te kijken en te zien dat het leven niet ophoudt met diabetes of welke beperking dan ook. Wat de stichting vooral wil is hen even in een andere omgeving heel veel plezier laten beleven.

Ik heb het als een gunst ervaren dat Rob mij vroeg of ik in het bestuur van de stichting zitting wil nemen en heb daar uiteraard ja op gezegd. Ik wil mij hier heel graag voor inzetten.

Truus Mestrum – Penningmeester

Mijn naam is Truus Mestrum en ik mag als penningmeester de financiën van Stichting Rob M. Visser Nijmegen controleren en beheren. Ik ben woonachtig in Nijmegen en werk als Hoofd Financiële Zaken bij een zakelijke dienstverlener. Zelf heb ik geen enkele ervaring met het medische circuit. Als moeder van twee eveneens gezonde en inmiddels volwassen zoons besef ik heel goed dat dit geen vanzelfsprekendheid is.

Contact met mensen die constant bezig moeten zijn met hun gezondheid of die van hun kinderen, hebben me duidelijk gemaakt hoe willekeurig het lot toeslaat en welk een impact dit op levens kan hebben. Elk uur van de dag moeten controleren of je lijf/je kind nog in balans is, constant alert zijn op tekenen die actie of ingrijpen vereisen, dat is een behoorlijke opgave. Toen ik dan ook hoorde van de oprichting van de Stichting die tot doel heeft iets te betekenen voor kinderen met diabetes en het verzoek kreeg hieraan een bijdrage te leveren, was ik meteen enthousiast. Ik zou het geweldig vinden mede door mijn bijdrage een glimlach te kunnen toveren op een aantal (kinder)gezichten door de steun die de Stichting hen biedt.

Art Vodegel – Secretaris

Mijn naam is Art Vodegel. Ik woon in Nijmegen, getrouwd met Ingeborg en werk als (zelfstandig) interim-jurist en freelance redacteur/auteur voor een grote juridische uitgever. Toen ik 32 jaar was, is bij mij diabetes (type 1) geconstateerd. Dit is van grote invloed geweest op de manier waarop ik nu in het leven sta. Raar misschien, maar sinds die tijd geniet ik eigenlijk nog meer van het leven. Ik ben anders naar dingen gaan kijken, zie de relativiteit sneller ervan in. Anderzijds is het ook allemaal wat complexer geworden. Ik (en óók Ingeborg) moet met zoveel meer dingen dan voorheen rekening houden. Eten, drinken, (werk-) stress, sporten, de gevolgen van hypo’s en hypers, noem maar op. De kunst is om hierin te slagen zonder (al te veel) aan kwaliteit van leven in te boeten. Ik heb het geluk gehad dat ik mijn jonge jaren diabetesvrij ben geweest. Geluk ook voor mijn ouders en zusje. Het is daarom dat ik mij graag wil inzetten voor de Stichting Rob M. Visser Nijmegen. Opdat een kind met diabetes, mede dankzij (financiële) steun van ons, minder bezorgd kan (blijven) lachen en genieten!

Margriet Schoevaart – Bestuurslid

Mijn naam is Margriet Schoevaart. Woonachtig in Nijmegen samen met partner Hans en zoon Rem. In het dagelijks leven werkzaam als adviseur Personeel & Organisatie voor diverse opdrachtgevers vanuit Schoevaart Consultancy en bij Pluryn, een landelijk werkende organisatie voor zorg en behandeling aan mensen met complexe zorgvragen.

Ik ken Rob Visser sinds 1995 en werk al jaren met veel plezier met hem samen; onder andere als collega bestuurslid bij het Nijmeegs Ondernemerscafé.

Al sinds de middelbare school heb ik mensen om mij heen met diabetes type 1 en maak ik mee wat voor impact dit op het gewone leven heeft. En iedereen gaat er weer anders mee om. De één is er open over en de ander juist gesloten. Toen Rob mij vroeg om bestuurslid van de Stichting Rob M. Visser Nijmegen te worden heb ik natuurlijk ja gezegd. Omdat ik iedereen een fijn leven toewens en daar levert deze stichting een mooie bijdrage aan.

Rob M. Visser – Bestuurslid

Mijn naam is Rob M. Visser. Ik ben een in 1957 in Nijmegen geboren en getogen ondernemer, actief in de zakelijke dienstverlening (www.rovinij.nl) en betrokken bij uiteenlopende zakelijke initiatieven (waaronder in het sociale domein).

In het voorjaar 1973 is bij mij diabetes (type 1) geconstateerd; ‘jij hebt suikerziekte’. Vanaf dat moment werd mijn leven bepaald door een combinatie van insuline spuiten, bloed controleren, ritme en regelmaat en vóóral door het altijd alert moeten zijn. Voorjaar 2003 werd mijn allergrootste angst bewaarheid en kreeg (mijn toen 11 jarige dochter) Simone dezelfde verschrikkelijke boodschap. ‘Slechts een kans van 1-4% bleek voldoende om diabetes door te geven. Óók Simone werd opgezadeld met ´levenslang´!

Tijdens de eerste jaren dat ik (samen met haar moeder) Simone mocht begeleiden, ontstond bij mij het plan iets te doen voor kinderen/jongelui met diabetes om hen te helpen met diabetes om te gaan. Mijn plan omvat(te): bied kinderen de mogelijkheid te ervaren dat het leven met diabetes wel moeilijker, maar zeker niet onmogelijk is. Uitgangspunt daarbij is te benadrukken wat wel (nog/allemaal) mogelijk is!

Mijn plan belichaamt dan ook het (hoofd-) doel van onze stichting:
Verbetering van de kwaliteit van leven van kinderen/jongeren met diabetes en/of hun leven draaglijker te maken. Hierbij gaat het specifiek om het faciliteren c.q. financieren van de extra kosten die dit met zich meebrengt voor de minder draagkrachtigen (ouders/familie).